Yoga in het dagelijkse leven

In het dagelijkse leven zijn er constant wrijvingen in jezelf. Hoe ga en sta je in het leven zolang je nog geen staat van verlichting hebt bereikt.

Door middel van de yogafilosofie probeer ik deze wrijvingen een plaats te geven in mijn leven. Of eigenlijk gezegd probeer ik ze los te laten.

Herinnering

De afgelopen periode ben ik meerdere mensen tegen gekomen die ik langere tijd niet had gezien. De een familiair de ander iemand die ik op een reis had ontmoet en een tijd lief een leed mee had gedeeld. Beide mensen die op momenten een belangrijke rol in mijn leven hebben gespeeld. Het waren mensen waar ik naar 'op keek' om hun kracht en eindeloze energie.

Tijdens dit soort ontmoetingen komen altijd de verhalen van toen en de oude koeien naar boven. Tijdens deze koeien ontstaat er in jezelf een proces waarbij je haast weer de situaties voor je kan zien zoals ze destijds waren. Als je de ogen sluit dan ben je weer even daar waar je was. Alsof alle zintuigen weer datgene kunnen ervaren wat er toen was. Of deze ervaring nu van gisteren was of 2 decennia geleden lijkt in dat stukje 'geheugen'  niet uit te maken. Deze 'herinnering'  kan in beide gevallen even levendig zijn.

Maar wat is nu eigenlijk de functie van deze herinnering is deze er wel?

In de yoga spreken we over verschillende manieren waardoor onze gedachtenstroom op gang blijft. Zo ook is de 'herinnering' een manier waarop deze constante stroom van gedachten er maar lustig op los blijft gaan. Hoe vaak zit je niet met je gedachten in zo'n herinnering die vervolgens ook nog eens over kan gaan in een fantasie. (dit ligt allen dicht bij elkaar)

Van alles waar we waarde aan hechten en/of belangrijk voor ons is maken we foto's (vastleggen van de herinnering) Stel je nu eens voor dat je altijd een grote rugzak met je meedraagt en al deze foto's uitprint en in deze zak stopt. Je zult begrijpen dat deze zak dan verschrikkelijk groot moet zijn en zwaarder wordt en zorgt voor steeds meer balast. 

Bij yoga zorgen we ervoor dat wat er in deze zak zit alleen datgene is wat je echt nodig hebt om verder te komen op je pad. En dat blijkt vaak veel minder dan we in eerste instantie aan zouden nemen. Natuurijk is het essentieel om zaken te 'herinneren' die jezelf kunnen redden. Denk bv aan de verkeersregels die we als kind al leren. In dit geval is het niet erg om deze foto's (herinneringen) bij je te dragen. Als je echter het pad van de yoga gaat bewandelen en veel meer naar binnen gaat keren dan zal je merken dat veel van deze 'oude'  gedachten minder relevant blijken en je afleiden van de weg naar binnen. Om maar in de beeldspraak van de rugzak te blijven is het de kunst om onderin die rugzak een gat te knippen waardoor alle extra ballast er niet langer in blijft hangen. Logischerwijs is het gevolg dat je lichter door het leven zult gaan.

De contacten met deze oude bekenden zullen hierdoor niet meer langer geleid worden door wat je hebt meegemaakt, maar meer door wat je op dat moment met elkaar meemaakt.

Onthechten

Vaak hoor je dat we meer moeten 'onthechten' dit zou rust opleveren in ons hoofd. Waar zijn we dan zo aan gehecht?

Bij hechten denken we vaak aan materialen, objecten die we in het dagelijkse leven gebruiken. Hoe vaak zijn we niet gehecht aan de mobiele telefoon die we vasthebben, de auto die zo mooi gewassen is en de nieuwe kleren die we voor de lente hebben gekocht. Maar wat gebeurt er als we de telefoon laten vallen in de wc, of je dochter van 3 toevallig met een tak een mooie tekening maakt op je nieuwe auto of de net gekochte kleren toch iets te heet te hebben gewassen.....
Ineens blijken we meer gehecht te zijn dan we in eerste instantie hadden bedacht. Je leven staat op z'n kop als we niet elk uur facebook kunnen checken, wat was je toch trots op de krasloze auto en hoe verschrikkelijk baal je nu dat je de kleren weg kan doen...

Al deze processen zijn van mentale aard en ontstaan doordat wij met deze objecten een bepaalde 'verbinding' zijn aangegaan. Alsof er een touwtje loopt vanaf ons naar deze objecten en we ze aan de haak hebben geslagen. Als er dan ineens iets gebeurt met deze objecten dan zijn we hierdoor geraakt en is het net alsof dat touw in een keer abrubt van ons afgetrokken wordt. Dit wegvallen zorgt dat we in onze emoties terecht komen. Het blijkt dan dat het niet de objecten zijn waar de hechting aan is, maar aan de beleving die de objecten ons oplevert.

Door Yoga zal je merken dat je de touwtjes met de objecten meer kan laten vieren zonder er de emotionele lading er aan vast te haken.

Hierdoor merk je dat je de objecten veel meer gaat zien voor wat ze zijn. Namenlijk dingen die je kan gebruiken. En dan kom je meer op het pad van onthechten.

Namasté

gedachtenstroom

En steeds maar weer word ik weer ingehaald door allerlei gedachten. Gedachten die mij beïnvloeden in de keuzes die ik maak. Gedachten die ontstaan doordat ik geprikkeld wordt via mijn zintuigen. Deze zintuigen zijn alleen maar een instrument die prikkels doorgeven aan mijn hersenen. Maar dan begint het spel pas echt. Het gesprek in je hoofd over wat je er wel of juist niet mee doet. Denk maar eens aan die keren dat je langs de bakker liep en door de geur van het verse brood naar binnen getrokken werd, terwijl je eigenlijk zojuist gegeten had..

"Yoga Citta vrtti nirodhah"

Dit is de 2e sutra van Patanjali.(een van de belangrijkste boeken binnen de Yoga) Het betekent dat yoga een methodiek is die ervoor zorgt dat de constante stroom van gedachten en emoties stil gelegd wordt.

In het westen zien wij Yoga als het bezig zijn met je lichaam en het staan in mooie houdingen. Natuurlijk zijn deze goed en zorgen ervoor dat je lichaam in een fysieke topconditie komt.

Maar uiteindelijk zijn alle houdingen die wij tijdens de les doen bedoeld om je lichaam voor te bereiden op het onverstoord kunnen zitten in de meditatie. En dat is dan ook waar het yogapad bijna begint. Het stilleggen van die constante stroom van gedachten....

Hoe zou de wereld ervaren worden als je niet langer meer 'belaagd' wordt door die stroom van emoties en gedachten. Hoe zou jij in contact zijn met deze wereld en de mensen om je heen. Als je die stroom niet meer ervaart zal je de ander dan nog 'veroordelen' ?....

 

Bezinning

Eind 2013 is weer aangebroken. De laatste maand van het jaar waarin de dagen weer lang zijn, het weer wat guurder is. We wat meer binnen vertoeven en genieten van de  warmte van onze kachel.  Dit is de tijd van feest en van bezinning. Het is het moment waarbij we na gaan hoe het afgelopen jaar is geweest en wat het ons heeft gebracht. Deze bezinning zorgt voor rust in onszelf  waardoor er ruimte ontstaat voor het nieuwe jaar met nieuwe voornemens en mogelijkheden. Bezinning is eigenlijk een ander woord voor naar binnen keren en te kijken in jezelf wie je bent en waar je op dat moment in het leven staat. Het gevolg van naar binnen keren is dat we er vaak krachtiger uitkomen, maar vaak vinden we dit nog erg lastig.

Yoga is een methode waarbij je door middel van oefeningen met het lichaam steeds meer kracht en flexibiliteit creëert.  Je zult hierdoor makkelijker in staat zijn om de boel de boel te laten en te genieten van het moment voor jezelf. Het gevolg is dat je uiteindelijk letterlijk en figuurlijk krachtiger in de wereld kunt staan. Elk moment van yoga is hiermee een vorm van bezinning waarmee je niet hoeft te wachten tot het einde van het jaar.

Ahimsa (geweldloosheid)

Al van kinds af aan heb ik nooit 'bewust' een dier pijn gedaan. Hierin zal ik ook geen onderscheid maken tussen groot en klein. Zo ben ik vanaf mijn 10e jaar vegetarisch gaan eten. Zelfs zal ik de vlieg die in mijn drinken drijft er voorzichtig uithalen, droogdeppen en hem weer een fijne reis wensen.

Tot vandaag......... 

Sinds een aantal weken hebben wij in de momenten van onze afwezigheid muizen op bezoek. Muizen zelf behoeven geen probleem te zijn, maar wel wat ze met zich meedragen. Denk aan ziektekiemen, overal keutels et cetera. Voor mijzelf is dit geen probleem, want ik kan opruimen en realiseer me dat deze muis zich in mijn aanwezigheid waarschijnlijk niet zal tonen. Waar de uitdaging hem wel zit is dat ik een verantwoordelijkheid heb naar mijn twee dierbare kinderen..

In de yogafilosofie heb ik geleerd dat deze omgang een woord heeft; 'ahimsa'. Dit betekent zoiets als geweldloosheid. Behalve over geweldloosheid naar jezelf gaat dit ook over hoe je omgaat met anderen en of je ze daar schade mee berokkent.
Natuurlijk ben ik eerst op zoek gegaan naar een manier om ze zonder pijn mijn huis te laten verlaten. Ik hoopte dat de sonargeluiden die in deze dagen veel ingezet wordt de muizen zouden verdrijven. Helaas bleek de aanschaf van een dergelijk apparaat geen oplossing en vonden wij nog elke ochtend de keutels op meerdere plekken in ons huis.

Omdat muizen zeer stresgevoelig zijn begreep ik dat zij, in het geval van een val, elkaar aan gaan vreten. Dit zou dus een zeer onmuizelijke manier zijn.

Hier onstaat dan ook de uitdaging die ik tegenkom. Hoe kan ik vanuit Ahimsa wel afkomen van mijn muizen?! Zoals aangegeven druist mijn gevoel volledig in tegen geweld, maar ik moet toch ook mijn gezin beschermen. Maar hoever ga je hierin. Ik moest hierbij aan een verhaal denken aan een slang die in een dorp woonde in India. Deze slang werd door een yoga het advies gegeven om niet tegen de kinderen te sissen omdat deze daar bang voor waren. Na een paar weken kwam de yoga de slang tegen die bibberend in een hoekje lag. Op de vraag waarom hij daar zo bang lag te zijn gaf de slang aan dat de kinderen hem zo enorm peste en aangezien hij niet meer mocht sissen kon hij ze ook niet meer afschrikken. De yogi vertelde toen dat de slang zeker Ahimsa moet uitvoeren, maar niet ten koste van zichzelf of zijn dierbaren. Het is dus juist zijn taak om voor zichzelf op te komen en te beschermen.

Met dit verhaal in mijn achterhoofd ben ik mijn eigen leraar gaan bellen en heb hem advies gevraagd. Hij vertelde me dat hij 10 jaar geleden in het zelfde schuitje had gezeten. Wat hij toen had gedaan was vallen neerzetten, vanuit de gedachte dat de muizen niet op zijn terrein mochten komen. Toen hij muizen ving heeft hij ze vervolgens met val en al weg gegooid. 

Door het verhaal van de slang in combinatie met dat van mijn leraar heb ik vandaag ervoor gekozen om het Karma op mij te nemen. Met pijn in mijn buik heb ik een aantal vallen aangeschaft en ga deze vanavond plaatsen.
Stiekem hoop ik dat de muizen doorhebben dat er iets niet in de haak is en kiezen ze ervoor om weer naar buiten te gaan om daar nog een lang en vreedzaam leven te gaan leiden.